Sezon 1976 należał do jednego z najbardziej ekscytujących w historii Formuły 1. Wówczas zainteresowanie królową motorsportu szybko wzrosło z powodu dramatycznego wypadku Nikiego Laudy na Nürburgringu i jego późniejszej rywalizacji o tytuł mistrzowski z ekscentrycznym Jamesem Huntem. Na podstawie ich pojedynków na torach F1 powstał film „Wyścig”, który świetnie oddał przebieg tamtego sezonu:
„Walka o tytuł mistrzowski przypominała fikcyjne dzieło literackie, zresztą miała później zostać uwieczniona w formie hollywoodzkiej produkcji ‘Wyścig’, w której Jamesa Hunta gra Chris Hemsworth, znany z wcielania się w postać Thora. W pierwszych rundach sezonu dominował broniący tytułu mistrz świata, pragmatyczny Austriak Niki Lauda, jednak jego udana passa została przerwana wypadkiem na Nürburgringu, po którym jego Ferrari stanęło w płomieniach. Kierowca został wydobyty z wraku z poważnymi oparzeniami, w szpitalu otrzymał nawet ostatnie namaszczenie, jednak wkrótce rozpoczął bolesną drogę do powrotu na tor. Pod jego nieobecność triumfy święcił Hunt, charyzmatyczny angielski playboy. Gdy Lauda w piorunującym tempie – zaledwie sześć tygodni po wypadku – wrócił za kierownicę, strata Hunta wynosiła już tylko kilka punktów.
Telewidzowie na całym świecie śledzili tę walkę z zapartym tchem, a w Anglii BBC zrobiła wyjątek, by pokazać fragmenty Grand Prix Japonii. John Webb, dyrektor generalny toru Brands Hatch, musiał wcześniej płacić brytyjskiemu nadawcy, by ten pokazał jeden z wyścigów F1 rozgrywanych na tym obiekcie.
Skorzystali na tym brytyjscy telewidzowie, którym pokazano dramatyczne zakończenie sezonu w Japonii. Jako że spadł ulewny deszcz, Lauda postanowił, że tytuł mistrza świata nie jest wart ryzykowania życia – wycofał się z wyścigu. Tym samym podał tytuł na tacy Huntowi. Wydarzenia te wzmogły zainteresowanie Formułą 1 w Wielkiej Brytanii i ogólnie na świecie, pokazały również, że ta seria wyścigowa ma potencjał jako sport pokazywany w telewizji.
Walker opowiadał o tym tak:
– Przystojny i niezwykle charyzmatyczny James został nowym idolem sportowym w kraju, a że telewizja dynamicznie się wówczas rozwijała, był to znakomity moment, by wykorzystać olbrzymi potencjał Formuły 1.
Zainteresowanie F1 w Wielkiej Brytanii rosło w takim tempie, że BBC postanowiła pokazać sezon 1978 w całości. Nie były to relacje na żywo, postawiono na format półgodzinny. Narodził się wówczas program Grand Prix, emitowany wieczorem w dniu wyścigu. Na potrzeby czołówki wykorzystano utwór The Chain grupy Fleetwood Mac”.
To jednak nie był koniec emocji z udziałem Laudy. Charakterny Austriak wrócił z emerytury do wyścigów w 1982 roku i tym razem w barwach McLarena, a nie Ferrari, dwa lata później zdobył swoje trzecie mistrzostwo świata. Ten wyczyn zapewnił mu status legendy F1, bowiem wówczas w stawce pojawili młodzi i zdolni kierowcy, tacy jak m.in. Alain Prost, Ayrton Senna i Nigel Mansell.
Dziś mija 77. rocznica urodzin Nikiego Laudy, który uszedł z życiem po pożarze bolidu Nürburgringu w 1976 roku, po czym stał się autorem niezapomnianej historii i wniósł do ekipy Berniego Ecclestone’a sponsoring tytularny włoskiej firmy mleczarskiej Parmalat.
Przytoczone fragmenty pochodzą z książki sportowej „Szybkie pieniądze. Jak tajne umowy, szpiegowskie afery i walka o władzę zmieniły Formułę 1 w globalny biznes”, która jest dostępna na www.labotiga.pl